Donkergrijs jasje, blauw overhemd. Hoog voorhoofd, lichte baardgroei en een zwarte bril. Een vriendelijke glimlach, de handen in elkaar, zittend aan een houten tafel. Zo verbeeldt mijn vriend Chat een verenigingsvoorzitter. We zien een sympathieke, maar weinig opvallende man. Iemand die rust en balans uitstraalt. Het zou ook een consultant kunnen zijn.

Dit type voorzitter bestaat echt. Ik ken er een paar die vrijwel geheel aan bovenstaand signalement voldoen. Gelukkig zijn er ook heel andere soorten voorzitters. Diva’s met kleurrijke shawls die de media niet schuwen. Jonge gasten op witte sneakers die sneller praten dan Jochem Myer. Statige heren met een das en koninklijke onderscheiding die met hun anekdotes de helft van de vergadertijd opslokken Zakelijke dames in broekpak die met een mix van charme en kordaatheid snel besluiten afdwingen. En ga zo maar door.

Hoe verschillend ook: ze hebben allemaal het voorrecht om een vereniging voor te zitten. Een functie die vereist dat je heel verschillende rollen vervult. De ene keer ben je boegbeeld, de andere keer stootkussen. Soms ben je leider, soms ben je coach. Nu eens scheidsrechter, dan weer bruggenbouwer.

Het wisselen van rol moet soms meermaals per dag. Zonder je te kunnen verkleden. En een uitgeschreven script is er doorgaans niet: improviseren is de kunst. Ga er dus maar goed voor zitten. Of staan, wanneer dat beter bij de rol past. Maar blijf ontspannen en geniet van het moment. Want het proces is minstens zo belangrijk als het resultaat.